WIJ ZIJN ER!

Houston we have landed!

De vlucht - "uitkijken dat de stewardessen die lekkere chubby James niet willen houden in de lucht"

Dat is wat een collega van Sjoerd schreef naar ons. Kijk maar uit dat ze chubby James niet willen houden. Dat hadden ze natuurlijk het liefste wel gedaan. Haha!!

Eigenlijk verliep de vlucht heel soepel. James, kleine super baby. Hij heeft geen kik gegeven. Niet met opstijgen, niet met landen, en heeft zich voorbeeldig gedragen in de lucht.

We vlogen met KLM. Van te voren hebben we de Cabin Crew ingelicht over de situatie, en ze zijn ontzettend lief en meelevend geweest. Aan bijna het einde van de vlucht heeft James zelfs een klein geschenkje gekregen. Namelijk een wens belletje uit Thailand. Hier kunnen we een wens op schrijven voor James, en dat deze dan maar uit mag komen. Super lieve gedachte!

In het vliegtuig zaten veel Amerikanen op weg naar huis. Voor ons zat een religieus groepje, die op bijbel reis was geweest. Vlak voor landing raakte we aan de praat met die mensen toen ze vroegen waarvoor we naar Houston reisden. Ook zij leefden erg met ons mee, en vroegen of ze voor James mochten bidden. Natuurlijk dacht ik, morgen in de kerk ofzo. Maar nee, ze gingen ter plekke op "z'n Amerikaans" voor James bidden. Dat is dus geen simpel schiet-gebedje. Hier werden we even stil van. Het heeft veel indruk gemaakt en het raakte ons best wel.

Het raakt ons sowieso hoeveel mensen er aan ons denken en met ons meeleven. Hoeveel mensen James in hun hart hebben gesloten. Echt heel mooi om te zien en te voelen.

Daar zijn we dan - Everything is bigger in Texas

Beetje gek wel hoor, om nu in Amerika te zijn. Dit hadden we 9 maanden geleden nooit gedacht.

En al helemaal niet om deze reden. We hebben nog even tot de eerste afspraak, dus maar een beetje op ontdekking uit en ons hoofd proberen te legen. Want wat zijn we door gedenderd de afgelopen 9 maanden. Dit moet toch nog even een plekje krijgen allemaal.

We hebben een fijn appartement vlakbij het ziekenhuis.

Alles is hier groter. De mensen, de auto's, de wegen, de winkels. Je kijkt je ogen uit.

Gister gingen we boodschappen doen. Nou, wij snappen wel dat veel mensen hier wat forser zijn.

Alles draait om eten, en alles is zo makkelijk mogelijk gemaakt. Drive Thru Smoothie bar, drive thru Pharmacy etc. En de keuzes in de supermarkt. Niet normaal. Je kijkt je ogen uit. Over het eten kan ik wel een hele aparte blog schrijven ;)

James doet het super goed. Hij is wat huileriger dan normaal, maar dat is ook niet heel raar gezien de warmte en het tijdsverschil. Dat zijn eerste
boventandje doorkomt werkt ook niet echt mee. Desalniettemin blijft het natuurlijk een lachebekkie en is het altijd gezellig. Hij is zich super goed aan het ontwikkelen wat kruipen betreft en kletst de oren van ons hoofd. Kleine lieverd 😍

En nu? - Nog heel even rust en dan hebben we de eerste afspraak

Op 7 Augustus hebben we de eerste afspraak. Dit is een opname van 48 uur en dan gaan ze James observeren. Wij moeten daar ten alle tijden bij hem zijn, waar we natuurlijk zelf ook het liefste zijn.  Het is wel echt heel spannend allemaal hoor. Nu begint het allemaal, waar we al zo lang naar uit kijken. Beetje dubbel wel, want dit is wat we willen en wat moet. Maar aan de andere kant wil niemand dit met zijn kindje mee maken.

Tussen de 7e en de volgende afspraak zit ook nog even. Wat denk ik wel fijn is. Dan hebben we de 14e weer een afspraak met de neuroloog, en vanaf dan zijn we ongeveer elke dag in het ziekenhuis tot de behandeling de 18e.

De 13e komen Oma Annette en Opa Hans ook voor extra steun. Dat is ook iets om naar uit te kijken.

Super bedankt voor alle lieve, fijne reacties tot nu toe!! En lief dat je de moeite neemt om ons verhaal te lezen.

Liefs Sjoerd, Laura & James.

know worries, we hebben wel kleren bij ons voor James... ;)